Halley Dergisi

Nereden, nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Bir yandan Schubert’in Serenade’ını dinliyorum bir yandan Nadia’nın hissettiklerini düşünüyorum. Nasıl içten ve soğuk bir müzik. Soğuk derken, savaş gibi soğuk, ayrılık gibi soğuk, ölüm gibi…

İşlemediğin günahların bedeli, belki yazılmazdı haneneDiye omzunda biriktirdiğin,nedir bu yükün, çok ağır. İnce düşünenlerin ince kırıldığı,Adeletsiz bir mevsim doğuyorDiye ben bir umut,Nafile,Güneş bile sızamıyor aramızdan.Ruhumu söndürmeye çalışan bu yağmur,Yağamaz, ben…

  Bilirsiniz bir yılda dört mevsim vardır. Bu dört mevsim her yıl kovalamaca oynayan çocuklar gibi birbirlerinin peşinden koşarlar. Aralık, ocak ve şubattaki kovalamacayı kış kazanır bizde mevsim olarak kışı…

Sevgili ruh eşim’e,Yazmanın beni en iyi ifade eden bir pusula olduğunu küçük yaşlarda keşfetmiştim.Öncesindeyse, sevgiyle var olduğumu su gibi aş gibi hava gibi sevmeye ve sevilmeye olan ihtiyacımı iliklerime kadar…

Hatırına düşmedikçe var olamayan bir hayal,Terketmiyor, öyle ki yerini beğenmiş.Unutur gibi öpüp alnına koyduğu yerdenGülebilir mi demişti insan ?Bazı şiirler de bitiyor başlamadan,Söze dökülmedikçe anlaşılmayan içimin sancıdığını,Söyleyemiyor, öyle ki kendini…