Merhaba, burası benim şeker dükkanım küçüklüğümden beri hayal ettiğim bir dükkân. Burası rengarenk şekerler, vişneli kap kekler, elmalı turtalar… Hepsi benim dükkanımın en sevilen lezzetleri. Düşünüyorum da acaba bu kadar güzel bir dükkanı nasıl oluşturdum. Hala anlayamıyorum dükkana girince gelen …

Çok güzel bir Pazar sabahıydı. Kahvaltımı yaptım ve olmazsa olmaz sütümü içtim. Hee, bu arada sütüm de ballıydı. Çok oyalanmadan üstümü değiştirdim, elimi yüzümü yıkadım ve dışarı çıktım. Neden dışarı çıktığımı sorar gibisiniz. Arkadaşım Ceyda ile çok güzel şekerleri olan, …

Biliyor musunuz? Benim sevdiğim bir yemek yok. Ben tam bir çikolata ve şeker aşığıyım. Çikolata ve şeker! Şimdiden ağzım sulandı. Bizim evimizin yanında bir bakkal var; içeride bir sürü kurabiye, çikolata ve binlerce çeşit şeker var. Benim için orası tam …

Güneşin dağların arasından doğduğu, dalgaların hızlıca kıyıya vurduğu o sabah kurtulmuştu bu illetten. Yeni bir hayata başlayacaktı. İki katlı, bembeyaz duvarların olduğu, kocaman camların bulunduğu eve taşınacaktı. Bir de bahçesi vardı. Mor menekşelerin o muhteşem kokusu arasında kalmış, küçük bir …

Okuldan döndüğümde acıktığım için mutfağa gittim. Birde ne göreyim ekmek kalmamış. Telefon ve cüzdanımı alıp, ekmek almaya gittim. Yolda telefona baktığım için çoğu şeyi görmüyormuşum .Mesela parka yeni kamelyalar eklenmiş. Biraz ilerledikten sonra toz içinde bir dükkan gördüm.Meraklı bir çocuk …

Bir gün gelir de unuturmuş insan En sevdiği hatıraları bile   Türkan Hanım radyonun düğmesini biraz daha sağa çevirdi. Gülnihal Teyze’nin onlarca çizginin ortasında bir çift misket gibi ışıldayan yeşil gözlerine baktı. “Sen de çok seversin bu şarkıyı, değil mi …

“Ben, bölge trafik müdürlüğünden polis memuru Rıfat. Size kendimi tanıtmadım mı? Kusura bakmayın burada çok yoğun bir gün geçiriyoruz,” dedi. Telefonda yazan numaraya tekrar baktım, cep numarasından arıyordu. Arkadan rüzgar ve korna sesleri geliyordu. Adam ofiste değildi.  Elbette ki numarayı …

Ege de dağlarından yağ, ovalarından bal akan, kestane ağaçlarının sarıp sarmaladığı küçük ama yemyeşil bir köy. Davullar, zurnalar, çalıyor, çocuklar en güzel giysileriyle ellerinde balonlar, meydanın ortasında yerlerinden fırlamış oklar gibi koşturuyor. Meydan olabildiğince kalabalık, ışıklarla donatılmış, fenerlerle, bayraklarla süslenmiş. …

Aşağılanma duygusuyla gözlerinin içi yansa da tuttu kendini. Bu ne suratında patlayan ilk tokattı ne de sırtını kızartan son kemer. Devasa cüsseli adama korkusuzca parlayan gözlerle baktı. İçi titriyordu oysa. “Öldürtecek misin kızım kendini? Bir ergenlik triplerin eksikti. Kaçacak yer …

Birkaç gün önceydi. Yemek masasına öylece bakakaldığımı fark ettim. Uzun süredir hiç 12 kişi için açmamıştım masayı. Artık gerek yoktu. Küçülmüştük. Sadece o masa değil, yanına eklenen küçük masalar, evi dolduran neşeli sohbetler, kahkahalar, güzel insanlar… Hepsi çekilmişti sahneden birer…