GÜL KOKULU GÜN – SUDE NUR KARASAN (10 YAŞ)

Sabah olmuştu. O gün ablam gelecekti. Bu arada ablam çok uzaktan
gelecekti.
Hemen yatağımdan kalktım ve yeni aldığımız elbisemi giyindim. O kadar
güzel olmuştum ki. Koşarak mutfağa gidip anneme ve babama ‘’Günaydın.’’
dedim. Kahvaltımı yaptıktan sonra, annem ablamı aradı. Daha gelmesine dört
saat varmış. İnanamadım. Ama sonuçta onunla kavuşacaktık. Bu yüzden
üzülmemeye çalışıyordum. Camın kenarına oturup dışarıyı izlemeye başladım.
Bu arada hiç bahsetmedim. Ben Aleyna. On bir yaşımdayım. Ama bu sene on
ikiye gireceğim. Camın kenarında otururken aklıma bir şey geldi. Benim ablam
şekerlere bayılırdı. Şansına karşımıza şekerci açılmıştı. Annemden izin alıp
şekerciye gittim. İçerisi mis gibi kokuyordu. Galiba gül kokuyordu. Şekerlere
göz atarken arkamdan bir köpek geldi. O an çok korkup yere düştüm.
Dükkandaki kadın bana ‘’Korkma. Bir şey yapmaz. ’’dedi. Bu arada düşünce
tavandaki şeker sembolünü fark ettim. Hemen üstümdeki tozları sildim ve
hangi şekerleri istediğimi söyledim. Ben söylerken bir yandan da köpeği
seviyordum. Kadın poşeti hazırlayıp bana verdi. Parasını ödeyip eve doğru
gittim. Burnumda hala gül kokusu tütüyordu. Eve varınca ablamı elinde
hediyeler tutarken gördüm. Ona koşarak sarıldım. Akşam olunca ona şeker
ikram ettim. Çok mutlu oldu.
Düşünüyorum da galiba o şeker hayatımda yediğim en lezzetli şekerdi.
Çünkü yanımda ablam vardı.